Organiczna czerwona winorośl, 200 kapsułek

4 kapsułki dziennie, popijając dużą szklanką wody podczas posiłków. Zaleca się nie przekraczać zalecanej dziennej porcji. Ten suplement diety nie powinien zastępować zróżnicowanej, zbilansowanej diety ani zdrowego stylu życia.

- Wspiera krążenie krwi
- Pomaga zmniejszyć uczucie ciężkich nóg
- Pomaga kontrolować masę ciała i sylwetkę
- Wspiera utrzymanie prawidłowego ciśnienia krwi

- Certyfikowany produkt ekologiczny
- Certyfikowane rolnictwo ekologiczne (certyfikat AB)
- Pochodzenie surowców: Hiszpania
- Kraj produkcji: Francja

Organiczny proszek z czerwonej winorośli*: liście – Vitis vinifera L, kapsułka pochodzenia roślinnego (HPMC). *Z upraw ekologicznych

Organiczna czerwona winorośl* ...........1 200 mg

• Cellulit

• Pomaga regulować ciśnienie krwi
• Zdrowie naczyń krwionośnych, prawidłowe krążenie i przepływ krwi
• Uczucie ciężkich nóg
• Układ odpornościowy

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Chronić przed ciepłem i wilgocią.

Pochodzenie i starożytność
Gatunek ten pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego, Europy Środkowej oraz części Azji Zachodniej. Dowody archeologiczne wskazują, że ludzie zaczęli uprawiać winorośl około 6 000–8 000 lat temu na Południowym Kaukazie (dzisiejsza Gruzja, Armenia, Azerbejdżan). Winogrona ceniono zarówno jako pożywienie, jak i podstawę fermentacji – wytwarzanie wina jest praktycznie tak stare jak samo rolnictwo.

Medycyna grecka i rzymska
Autorzy klasyczni, tacy jak Hipokrates, Dioskurydes i Galen, wychwalali różne części winorośli.

Liście: stosowane zewnętrznie w postaci okładów na stany zapalne i krwawienia.

Winogrona i sok: zalecane na trawienie i nawodnienie.

Wino: nie tylko napój, lecz także nośnik leków ziołowych i środek antyseptyczny.

Średniowiecze
Medycyna klasztorna przeniosła wiedzę o winorośli do epoki średniowiecza. Hildegarda z Bingen (XII w.) zalecała liście winorośli i sok roślinny przy dolegliwościach skórnych. W szczególności czerwona winorośl zaczęła być kojarzona z krążeniem krwi, prawdopodobnie ze względu na barwę oraz wpływ myślenia w duchu „doktryny sygnatur” (średniowiecznej idei, że wygląd rośliny sugeruje jej zastosowanie).

Wczesna epoka nowożytna
W XVI–XVIII wieku europejscy zielarze, tacy jak Nicholas Culpeper, wspominali liście winorośli, wąsy czepne i sok roślinny jako środki na bóle głowy, rany oraz „upływy krwi”. Wino nadal było zarówno codziennym napojem, jak i bazą do przygotowywania środków leczniczych.

Fitoterapia XIX–XX wieku
Wraz z rozwojem farmakognozji (nauki o lekach pochodzenia roślinnego) naukowcy zaczęli izolować substancje czynne. Wykazano, że liście czerwonej winorośli (Vitis vinifera L. folium) zawierają polifenole, antocyjany i flawonoidy, które mają właściwości antyoksydacyjne oraz ochronne dla naczyń krwionośnych. Pod koniec XIX wieku we Francji i Niemczech standaryzowane wyciągi z liści winorośli były już częścią farmakopei.

Współczesne zastosowanie
Obecnie wyciągi z liści czerwonej winorośli są oficjalnie uznawane w europejskich tradycjach ziołolecznictwa (m.in. w monografiach ziołowych Europejskiej Agencji Leków) jako wspomagające łagodzenie uczucia zmęczonych, ciężkich nóg oraz dolegliwości związanych z krążeniem. Poza medycyną winorośl pozostaje ważnym elementem kultury: wino, rodzynki, olej z pestek winogron, a nawet skórki winogron w kosmetykach.

A zatem skromna winorośl była:

- Źródłem pożywienia (świeże owoce, rodzynki).
- Napojem (wino i sok).
- Rośliną leczniczą (liście, sok roślinny i pestki).
- Symbolem (obfitości, witalności, rytuału).

To roślina wpleciona w historię ludzkości równie głęboko jak pszenica czy oliwka.

200 kapsułek